sabrın sınırlarını zorlayan, ertelenen duygular,
bugün, bunca çoklar...
rüzgarda başaklar. devamını getiremediğimiz ne çok virgül kullanmışız. bazen sabır, bazen hüzünle nasıl susmuş sözlerimiz. bir şeyler eksik kalmasın. bir şeylerin eksik kalabileceği kadar uzun değil ömrümüz. bir şeylerin eksik kalmasını gerektirecek, gerçekleşmeyeceğine inandığımız sahnelerimiz yok artık.
biri bu kozmik simülatörü kapatabilir artık.
"onda kendini, kendinde onu göreceksin."
boşlukta yansıdım. biri bugün, burda dondurabilir kirpikleri.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder